เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลินอินเป็นคนพาข้ามาเอง!
หอสนไผ่
“ทั้งหนุ่มเจ้าเสน่ห์ หนุ่มเย็นชาเหมือนเซียน หรือหนุ่มห้าว ๆ ไม่สนกฎ…ไม่มีคนที่เจ้าชอบเลยหรือ?” สวี่เยวียนเยวียนนั่งอยู่หน้าโต๊ะ ชี้ไปยังหนุ่มหน้าตาดีหลายคนที่นั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้า แต่ละคนสวมเสื้อผ้าบางเบา นางดูไม่เข้าใจว่าทำไมหลินอินถึงไม่พอใจ
“แล้วไง? ที่เรียกข้ามา ก็เพื่อเรื่องนี้เหรอ?”
หลินอินกวาดตามองหนุ่ม ๆ ที่นั่งคุกเข่าอยู่บนเสื่อ ความอึดอัดจุกอยู่กลางอก นางอุตส่าห์เป็นห่วงแทบแย่ ที่แท้สวี่เยวียนเยวียนก็แค่มาหาความสำราญที่นี่เอง
“หลินอิน พวกเขาหน้าตาดีจริง ๆ นะ คราวก่อนศิษย์พี่หญิงอวี่แอบพาข้ามาที่นี่ พอเห็นแล้วข้าก็นึกถึงเจ้าคนแรกเลย!”
สวี่เยวียนเยวียนคว้าแขนเสื้อหลินอินไว้ ไม่ยอมให้นางลุกขึ้น หลินอินเลิกคิ้ว
“ศิษย์พี่ซ่งของเจ้าไม่รู้เหรอ?”