บทที่ 13 — ชีวิตที่ถูกแบ่งออกเป็นสอง

“คราวนี้ฉันจะไม่ปล่อยให้นายตายแทนฉันอีกแล้ว”

ชายตรงหน้าพูดด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง ราวกับประโยคนั้นเป็นคำสัญญาที่เขาเตรียมเอาไว้นานแล้ว

เรย์ไม่ขยับเข้าไปหา เขาจ้องใบหน้าของชายคนนั้นอย่างละเอียด รอยแผลเป็นตรงข้อมือซ้าย รูปทรงคิ้ว แม้แต่รอยย่นเล็ก ๆ ระหว่างคิ้ว ทุกอย่างเหมือนกับเขา

แต่มีบางอย่างแตกต่างกัน

ชายคนนี้มองโลกด้วยสายตาของคนที่รู้คำตอบอยู่แล้ว ส่วนเขายังคงเป็นคนที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองกำลังเผชิญกับปัญหาอะไร

“นายเป็นใคร” เรย์ถาม

ชายคนนั้นยิ้มเล็กน้อย “เราคงไม่ต้องแนะนำตัวกันหรอก”

“ถ้านายเป็นฉันจริง ก็คงรู้ว่าฉันไม่ชอบคำตอบแบบนี้”

“ยังชอบถามให้ได้คำตอบที่ชัดเจนเหมือนเดิมสินะ”

“เพราะฉันไม่ชอบแก้ปัญหาจากข้อมูลที่ไม่ครบ”