ตอนที่ 506 วันนั้น ผู้คนหวนนึกถึงความหวาดกลัวที่ถูกครอบงำด้วย“อหังการ”

ตอนที่ 506 วันนั้น ผู้คนหวนนึกถึงความหวาดกลัวที่ถูกครอบงำด้วย“อหังการ”

ในเวลาเดียวกัน

ที่บ้านตระกูลจวิน

ฝนสีทองโปรยปรายลงมาจากทั่วฟ้า ละอองแสงสีทองสาดส่องผ่านซี่หน้าต่างเข้ามาด้านใน

ทุกคนในห้องยืนนิ่งอยู่ริมหน้าต่าง พลางเหม่อมองม่านฝนสีทองที่ปกคลุมไปทั่วฟ้าดิน แววตาเต็มไปด้วยความตกตะลึงจนแทบไม่เชื่อสายตา

ท่ามกลางความเงียบงันที่ทุกคนกำลังจมดิ่งอยู่กับปรากฏการณ์สะเทือนฟ้านี้ ประตูไม้ของห้องพักแขกชั้นสองก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรงจากข้างใน

“พ่อครับ แม่ครับ ปู่เจียงครับ ชีชีฟื้นแล้ว!”

เสียงตะโกนก้องที่เปี่ยมไปด้วยความดีใจสุดขีดของเย่เทียนหลินดังขึ้น ทำลายความเงียบสงบในห้องโถงลงทันที

ทุกคนได้ยินเสียงก็เงยหน้าขึ้นพร้อมกัน สายตาทุกคู่หันขวับไปมองที่หัวบันได

เย่เทียนหลินเผยความดีใจออกมาทางสีหน้าอย่างปิดไม่มิด สองมืออุ้มร่างเด็กสาวไว้แนบอกอย่างทะนุถนอม สองเท้าก้าวเร็วรี่ วิ่งกระโดดลงบันไดเสียงดังตึกๆๆ ไม่หยุด