กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 495 ฉันนี่มันไร้ประโยชน์จริง ๆ
เหนือท้องฟ้ากว้างที่เต็มไปด้วยทรายสีแดง ลมกรดคมกริบดั่งใบมีดฟาดฟันฝุ่นทรายหมื่นลี้จนขาดสะบั้น เสียงโซนิกบูมจากปีกสีดำสนิทที่แหวกฝ่ากระแสอากาศดังกึกก้องไปทั่วทั้งผืนฟ้า
จวินเยี่ยพุ่งทะยานตามประกายแสงสีทองอร่ามไปติด ๆ เปลวเพลิงสีแดงก่ำที่เต้นระริกในดวงตาลึกล้ำสั่นไหวอย่างรุนแรง เดี๋ยวสว่างเดี๋ยวมืดลง ไอสังหารที่พกพาความหนาวเหน็บเสียดกระดูกล็อกเป้าไปยังร่างสีทองที่กำลังหนีเตลิดอยู่เบื้องหน้าอย่างแม่นยำ
“ฮึ่ม”
จวินเยี่ยแค่นเสียงเย็นชา
ร่างสีทองที่กำลังแหวกอากาศหนีไปด้วยความเร็วเต็มพิกัดข้างหน้าพลันชะงักลงทันที