ตอนที่ 491 เลือดเนื้อสังเวยทรายเหลือง วิญญาณคืนสู่ห้วงมาร

ตอนที่ 491 เลือดเนื้อสังเวยทรายเหลือง วิญญาณคืนสู่ห้วงมาร

พายุทรายสีแดงฉานทั่วท้องฟ้ายังคงพัดหวีดหวิวซัดสาดอยู่เหนือที่ราบรกร้าง พัดพาเอาเม็ดทรายสีเลือดและเศษหินเกลื่อนกลาด เสียดสีผ่านผืนแผ่นดินอันพังพินาศยับเยิน เกิดเป็นเสียงเสียดสีเย็นเยียบชวนสะพรึง

ปีกแสงสีทองที่ลอยอยู่กลางอากาศค่อยๆ เก็บประกายแสงระยิบระยับสายสุดท้ายลงไป จวินโจ้วหยุดบินแล้วเอาปลายเท้าแตะลงบนชั้นหินที่แตกกระจายอย่างแผ่วเบา ร่อนลงสู่สนามรบที่พังยับเยินอย่างมั่นคง

ลมหายใจที่หอบถี่เล็กน้อยจากการพุ่งทะยานสุดกำลังและจิตต่อสู้ที่พลุ่งพล่านเมื่อครู่เริ่มสงบลงทีละนิด แต่อารมณ์อันร้อนผ่าวที่ซัดสาดอยู่ในอกกลับยังไม่อาจสงบลงได้เลย

เธอเงยหน้าขึ้นมองร่างสีดำสนิทที่ยืนอยู่ตรงหน้า ความคิดถึง ความเป็นห่วง และความกระวนกระวายใจที่สะสมมาหลายวันในดวงตา พลันมลายหายไปจนหมดสิ้นในวินาทีที่ได้เห็นหน้าเขา เหลือไว้เพียงความอบอุ่นและดีใจอย่างที่สุด

“เสี่ยวโจ้ว ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ”