กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 488 “เชื้อไฟ”...กำลังหวาดกลัว
ชั่วพริบตาต่อมา จวินโจ้วค่อย ๆ ยกมือซ้ายขึ้น
เธอหงายฝ่ามือขึ้น แล้วกางนิ้วทั้งห้าออกเบา ๆ
“หึ่ง——”
เสียงหึ่งเบา ๆ ดังขึ้นจากกลางฝ่ามือของจวินโจ้ว
ท่ามกลางความมืดมิดอันลึกซึ้ง ลูกแก้วแสงสีทองสว่างจ้าลูกหนึ่งก็พลันสว่างวาบขึ้นมา
ลูกแก้วแสงกลมเกลี้ยงโปร่งใส ส่องประกายเจิดจ้า ราวกับดวงอาทิตย์ดวงน้อยที่ร่วงหล่นลงมาสู่โลกมนุษย์ ฉีกกระชากความมืดมิดอันลึกล้ำออกเป็นชิ้น ๆ ในพริบตา
แสงสีทองสว่างไสวแต่ไม่แสบตาแผ่ซ่านออกไปอย่างอิสระ ส่องสว่างทั่วทั้งช่องผาแคบ ๆ ในทันที ทำให้มองเห็นริ้วรอยทุกสายบนเนื้อหินและรอยแยกทุกแห่งของเศษหินได้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง
พรสวรรค์ลำดับที่สามของเผ่าวิญญาณ——“ควบแน่น”!