ตอนที่ 481 เคี้ยวน้ำตาลก้อน

ตอนที่ 481 เคี้ยวน้ำตาลก้อน

พายุทรายสีเลือดนกยังคงพัดหวีดหวิวหมุนวนอยู่ระหว่างฟ้าดิน เพียงแต่แรงสั่นสะเทือนรุนแรงที่สะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วเมื่อครู่นี้ค่อยๆ สงบลงแล้ว

เผ่ามารร่างยักษ์ หนึ่งใน [เก้ามาร] อย่าง [ว่านซาน] ยืนนิ่งตระหง่านอยู่ใจกลางทะเลทรายด้วยร่างมหึมาไร้ขอบเขต ผิวชั้นนอกที่เป็นแผ่นหนาหยาบกร้านมีฝุ่นทรายสีแดงชาดปกคลุมบางเบาราวกับปีกจั๊กจั่น

ดูเหมือนสติสัมปชัญญะของมันยังคงจมอยู่ในภวังค์หลังตื่นนอน ยังคงสะลึมสะลือ มึนงง ไม่รู้สึกตัวเลยสักนิดว่าบนหัวของตัวเองมี “ตัวเล็กๆ” สองคนยืนอยู่

จวินโจ้วกับโจวซีแนบตัวแน่นอยู่ในร่องหลืบของรอยตะปุ่มตะป่ำหยาบกร้านบนหัวว่านซาน ทั้งคู่ผ่อนลมหายใจให้เบาที่สุด ไม่กล้าขยับเขยื้อนซี้ซั้วแม้แต่นิดเดียว

ความรู้สึกขวัญผวากับผืนดินที่จู่ๆ ก็นูนสูงขึ้นมาเมื่อครู่นี้ ยังคงวนเวียนอยู่ในใจของทั้งสองคน