เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 479 แม่เป็นคนเลวเหรอ?!
ลมพายุทรายสีแดงก่ำราวกับเลือดยังคงพัดกระหน่ำไม่หยุดหย่อนกลางผืนฟ้าดินอันเวิ้งว้าง เม็ดทรายคมกริบกวาดม้วนไปทั่วทุกทิศ กระหน่ำซัดลงบนซากศพเกลื่อนกลาดของเผ่ามารดังสวบสาบแผ่วเบาแต่ทึบหนัก
อากาศเหนียวเหนอะหนะชวนอึดอัด ไร้ซึ่งประกายชีวิต ไร้แม้สายลมบริสุทธิ์สักสาย เหลือเพียงความเงียบงันและความเวิ้งว้างหลังการเข่นฆ่าที่แผ่ปกคลุมผืนแผ่นดินสิ้นหวังแห่งนี้อย่างหนักอึ้ง
ทว่า
ความสงบชั่วครู่หลังจากเพิ่งกำจัดพวกเผ่ามารรอบด้านจนสิ้นซาก กลับถูกกลิ่นอายเดือดดาลกระวนกระวายที่ปะทุขึ้นกะทันหันฉีกกระชากจนขาดวิ่น
ข้างกองซากศพพะเนินเทินทึก
บรรยากาศระหว่างโจวซีกับจวินโจ้วพลันตึงเครียดขึ้นมาทันที
เห็นเพียงโจวซีก้าวพรวดไปข้างหน้า คว้าคอเสื้อจวินโจ้วไว้แน่นอย่างแม่นยำแล้วออกแรงกระชาก ดึงร่างบอบบางของจวินโจ้วเข้ามาหาตัวเต็มแรง