กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 471 พวกเจ้า...จะขวางข้าหรือ?
ลมคลั่งม้วนตลบอยู่ใต้ท้องฟ้าสีเทาตะกั่ว เมฆหนาทึบหนักอึ้งราวกับเหล็กเย็นที่ทับถมมานับหมื่นปี กดทับอยู่เหนือทุ่งร้างแห่งทวีปโอวลู่
ทุ่งหญ้ารกชัฏสีน้ำตาลเข้มถูกลมตะวันตกอันบ้าคลั่งพัดกระหน่ำจนล้มระเนระนาดและสั่นไหวไม่หยุด ลำต้นหญ้าเสียดสีกันจนส่งเสียงกรีดแหลมดังถี่ ผสมปนเปไปกับลมปราณกรรโชกหวีดหวิวบนท้องฟ้าเบื้องบน กลายเป็นบรรยากาศแห่งการเข่นฆ่าที่กดดันถึงขีดสุด
บนท้องฟ้า
ลำแสงสีดำสนิทสายหนึ่งแหวกม่านเมฆหมื่นลี้ ข้ามผ่านขุนเขาและท้องทะเลอันกว้างใหญ่ไพศาลจากพรมแดนประเทศหลี พุ่งตรงไปยังเขตต้องห้ามไร้ผู้คนแห่งนี้อย่างรวดเร็วและดุดันถึงที่สุด