ตอนที่ 447 คราวนี้ ให้ฉันทำบ้าง

ตอนที่ 447 คราวนี้ ให้ฉันทำบ้าง

“นี่ เธอรู้สึกยังไงบ้าง”

ราวกั้นเหล็กอันเย็นเยียบสะท้อนแสงเย็นจางๆ โจวซีนั่งแกว่งขาสองข้างไปมากลางอากาศ สองมือเรียวเล็กเท้าคางรับใบหน้ากลม ดวงตาสีดำขลับจ้องมองจวินโจ้วที่นั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้นไม่ไกลตาไม่กะพริบ

จวินโจ้วที่นั่งขัดสมาธิอยู่ ปลายนิ้วยังหลงเหลือแสงสีทองจางๆ พอได้ยินคนเรียก เธอถึงเพิ่งหลุดจากความตกใจในการคุยกับไป๋หลิงในร่าง

เธอค่อยๆ เงยหน้าขึ้น แม้จะพยายามทำสีหน้าให้สงบนิ่ง แต่รอยยิ้มที่ฝืนดึงออกมากลับดูแย่ยิ่งกว่าร้องไห้เสียอีก

“ก็...ก็ไม่เลว”

โจวซียักคิ้ว เธอจ้องจวินโจ้วมาตั้งแต่แรก เห็นอีกฝ่ายเดี๋ยวก็ขมวดคิ้วแน่น เดี๋ยวก็ทำตาโตตกใจ เดี๋ยวก็ทำหน้าเคร่งเครียด สีหน้าบนใบหน้าเล็กๆ นั้นเปลี่ยนไปไม่หยุด