กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 445 เธอรู้ใจพวกเรา เหมือนที่พวกเรารู้ใจเธอ
เก้าอี้ทำงานตัวใหญ่ที่ทำจากไม้พะยูงดำดูหนักแน่นภูมิฐาน จวินเยี่ยเอนหลังพิงไปอย่างเกียจคร้าน
แผ่นหลังไม่ได้แนบสนิทกับพนักพิง แม้อยู่ในท่าพักผ่อน แต่ร่างกายก็ไม่ได้ผ่อนคลายลงเต็มที่
เขาหรี่ตาลงเล็กน้อย แพขนตาสีดกดำทอดเงาบางๆ ลงใต้ตา บดบังดวงตาสีหมึกที่ในยามปกติไม่มีใครเดาออกว่าคิดอะไรอยู่ไว้ได้พอดี
แววตาคู่นั้นมักจะซ่อนการตัดสินใจเด็ดขาดที่เปี่ยมไปด้วยการฆ่าฟัน และการวางแผนซับซ้อนรอบด้านไว้เสมอ แค่ประกายเย็นวาบเพียงวูบเดียวก็ทำให้คนขวัญผวาได้แล้ว แต่พอถูกขนตาบดบังไว้ กลิ่นอายความกดดันน่าเกรงขามรอบตัวก็จางลงไปบ้าง