ตอนที่ 437 [เชียนถง] ออกศึก

ตอนที่ 437 [เชียนถง] ออกศึก

ลมบ้าหมูแห่งแดนธุลีพัดพาความหนาวเหน็บเสียดกระดูกและกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง หอบเอาเม็ดทรายสีแดงชาดซัดสาดใส่กำแพงด้านนอกอันมหึมาครั้งแล้วครั้งเล่า

ซากกระดูกแห้งกรังที่ฝังอยู่ตามเนื้อผนังถูกลมทรายขัดสีจนลวดลายดั้งเดิมเลือนหายไปนานแล้ว เหลือเพียงเค้าโครงอันเย็นเยียบแข็งทื่อ ที่คอยบอกเล่าถึงการเข่นฆ่าไม่รู้จบซึ่งดินแดนแห่งนี้เคยเผชิญมาอย่างเงียบงัน

ภายในโถงใหญ่เงียบงันและอึดอัดจนพวกเผ่ามารบางตนแทบหายใจไม่ออก

เห็นเพียง [เก้ามาร] ยืนแยกอยู่สองฟากฝั่ง ต่างก้มศีรษะลงต่ำ มอบสิทธิ์ขาดในการตัดสินใจทั้งหมดให้แก่นายคนใหม่บนบัลลังก์

มีเพียง [เหลี่ยงเชอ] ที่ยืนอยู่ใกล้บัลลังก์ที่สุดซึ่งเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย เบ้าตาที่กลวงโบ๋ไร้ซึ่งอารมณ์ความรู้สึกใดๆ ผุดขึ้นมา

มันก้าวไปข้างหน้าครึ่งก้าว แผ่นหลังค่อมงอ ร่างกายที่เดิมทีไม่ได้ต่างจากมนุษย์เท่าไรนัก พอยืนเทียบกับ [ฝูจ้าว] แล้วกลับยิ่งดูผอมบางลงไปอีก