ตอนที่ 414 คำทำนายที่เป็นจริงอย่างกะทันหัน

ตอนที่ 414 คำทำนายที่เป็นจริงอย่างกะทันหัน

จวินโจ้วกะพริบตาเบา ๆ ขนตายาวสั่นไหวราวกับปีกผีเสื้อ สายตาเผลอเหลือบมองจวินเยี่ยที่อยู่ข้างกายอย่างเงียบเชียบโดยไม่รู้ตัว

เด็กหนุ่มนั่งอยู่บนเก้าอี้อย่างสงบเงียบ แผ่นหลังเหยียดตรงราวกับต้นสนเขียวที่ไม่เคยยอมหักโค่นแม้ผ่านพายุฝนกระหน่ำ รูปร่างสูงโปร่ง บุคลิกเยือกเย็นเหินห่าง

ถึงจะอยู่ในร้านเล็ก ๆ ที่อบอวลไปด้วยเสียงหัวเราะและความอบอุ่น เขาก็ยังมีกลิ่นอายความเงียบสงบที่ไม่เข้ากับความครึกครื้นรอบข้าง ราวกับความยินดีทั้งหมดนั้นไม่เกี่ยวกับเขาเลย

จอกเหล้าเคลือบสีเขียวตรงหน้าเพิ่งจิบไปเพียงไม่กี่คำ น้ำเหล้าสีอำพันยังเหลืออยู่เกินครึ่ง นอนนิ่งอยู่ที่ก้นจอก