เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 412 พบคนคุ้นเคยอีกครั้ง
เนื่องจากสภาพร่างกายของพันธุ์มารต่างจากมนุษย์ วัตถุดิบเฉพาะจึงไม่เหมือนทั่วไปมาตลอด
ประกอบกับอคติและการกีดกันที่มีมาเนิ่นนาน อาหารพันธุ์มารตามท้องตลาดส่วนใหญ่เลยทำแบบง่าย ๆ รสชาติเรียบ ๆ แค่พอกินกันตายเท่านั้น
เย่เทียนหลินรับเมนูมาแบบไม่ได้คาดหวังอะไร เปิดดูผ่าน ๆ สองหน้าด้วยความเบื่อหน่าย แต่พอสายตาเหลือบไปเห็นชื่ออาหาร เขากลับชะงักไปทันที
เขาโน้มตัวไปข้างหน้าโดยสัญชาตญาณ ยื่นหน้าเข้าไปดูใกล้ ๆ แล้วเผลอหลุดปากร้องเอ๊ะเบา ๆ ออกมา
นึกว่าจะมีเมนูเรียบง่ายอยู่ไม่กี่อย่าง แต่ตอนนี้กลับเต็มไปด้วยรายการอาหารที่หลากหลาย วัตถุดิบเฉพาะของพันธุ์มารสารพัดชนิดถูกนำมารังสรรค์เป็นเมนูได้เป็นร้อยแบบ ไม่ได้ดูน่าเบื่อหรือทำส่งเดชเหมือนข้างนอกเลยสักนิด
เย่เทียนหลินพลิกดูซ้ำไปซ้ำมาหลายรอบ ยังคงซ่อนความประหลาดใจไว้ไม่อยู่ จู่ ๆ ก็เงยหน้าขึ้นมองเจ้าของร้านที่โผล่มาแค่ดวงตาคู่เดียว แล้วหลุดปากถามออกไป
“เถ้าแก่เนี้ย ร้านเธอไม่ธรรมดาเลยแฮะ เมนูครบขนาดนี้ เธอก็เป็นพันธุ์มารเหมือนกันใช่ไหมเนี่ย”
พอสิ้นเสียง สายตาของทุกคนที่นั่งผ่อนคลายอยู่ก็หันขวับมามองเจ้าของร้านเป็นตาเดียว