ตอนที่ 391 จวินเยี่ยสองคน?

ตอนที่ 391 จวินเยี่ยสองคน?

ลิฟต์ค่อยๆ เลื่อนขึ้นไปตามรางโลหะอย่างนิ่มนวล ผนังอัลลอยด้านในที่เย็นเฉียบสะท้อนแสงมัวๆ เผยให้เห็นเสี้ยวหน้าคมคายของจวินโจ้วที่ปิดบังความเหนื่อยล้าไว้ไม่มิด

ความกังวลที่เพื่อนสนิทเพิ่งช่วยพูดแซวกลบเกลื่อนไปในห้องทำงานเมื่อกี้ เหมือนเงามืดที่สลัดไม่หลุด พอยิ่งลิฟต์ลอยสูงขึ้นเรื่อยๆ มันก็กลับมาเกาะกุมหัวใจ จนเธอรู้สึกอึดอัดแน่นหน้าอกไปหมด

มือที่ทิ้งอยู่ข้างตัวยกขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว ปลายนิ้วกำด้ามดาบประจำตัว ‘เยี่ย’ ที่เหน็บเอวไว้แน่น นิ้วโป้งลูบไล้ลวดลายละเอียดทว่าเย็นเฉียบบนฝักดาบไปมา

ฝักดาบสีดำสนิทดุจน้ำหมึกทอประกายเย็นเยียบ ไม่มีลวดลายตกแต่งเกินจำเป็น มีเพียงลายเงินเส้นบางๆ ฝังอยู่ตรงโกร่งดาบที่สะท้อนวาบผ่านแสงไฟในลิฟต์

ดาบเล่มนี้อยู่ข้างกายเธอมาหลายวันหลายคืน ทุกครั้งที่ฝ่ามือแนบสนิทกับด้ามดาบ เธอจะรู้สึกเหมือนได้สัมผัสเด็กหนุ่มที่จมอยู่ในความมืดมิดตลอดกาลคนนั้น คนที่สายตายังคงอ่อนโยนอยู่เสมอ