กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 387 ถือแสงมุ่งสู่ราตรี แลกด้วยหัวใจ
สิ้นเสียงพูด อากาศรอบตัวก็เหมือนถูกมือที่มองไม่เห็นบีบไว้แน่น แม้แต่สายลมที่พัดผ่านก็ชะงักไปชั่วขณะ ราวกับไม่กล้ารบกวนช่วงเวลาที่เธอเปิดเผยความในใจ
จวินโจ้วสูดหายใจเข้าลึก ความรู้สึกที่อัดอั้นอยู่ในอกมานับวันนับคืน ในที่สุดก็พ้นจากลำคอและกระจายไปในความเงียบสงบนี้
มันทั้งกระวนกระวาย ทั้งโล่งอก และยังเต็มไปด้วยความรู้สึกพลุ่งพล่านอันร้อนรุ่มที่ไม่อาจซ่อนไว้
เธอยกมือขึ้นทาบอก ได้ยินเสียงหัวใจเต้นระรัวกระแทกซี่โครงอย่างชัดเจน ทุกจังหวะเหมือนกำลังตะโกนกู่ร้อง อยากจะดิ้นหลุดจากพันธนาการเพื่อพุ่งไปหาชื่อที่ฝังลึกที่สุดในวิญญาณ