ตอนที่ 385 วาสนาใครวาสนามัน

ตอนที่ 385 วาสนาใครวาสนามัน

เสียงอึกทึกตอนเลิกประชุมค่อยๆ ซาลงไป ทว่าในห้องโถงหารืออันโอ่อ่าของพระราชวังโอวลู่ การประจันหน้ากันของสามองค์กรพันธุ์มารชั้นยอดกลับยังคงคุกรุ่นอยู่ท่ามกลางความเงียบงัน ละอองฝุ่นทุกเม็ดในอากาศดูราวกับถูกแช่แข็ง ชวนให้อึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก

แต่ช่างต่างกับความตึงเครียดและคลื่นใต้น้ำในห้องโถงอย่างสิ้นเชิง เพราะในสวนหลังพระราชวัง กลับถูกปกคลุมด้วยความเงียบสงบอีกแบบหนึ่ง

แม้แต่เสียงลมพัดผ่านกิ่งไม้ใบหญ้ายังดังฟังชัด ทว่ากลับยิ่งขับให้บรรยากาศดูพิลึกพิลั่นชอบกล

……

ย้อนเวลากลับไปเมื่อสิบกว่านาทีก่อน ตอนที่การประชุมใกล้จะสิ้นสุดลง

ในตอนนั้นเอง จวินโจ้วก็รู้สึกได้ว่ามือถือในกระเป๋าเสื้อสั่นเบาๆ ครั้งหนึ่ง

เธอหลุบตาลงเล็กน้อยแล้วหยิบมือถือออกมาจากกระเป๋าอย่างแนบเนียน ข้อความที่เด้งขึ้นมาบนหน้าจอทำให้นิ้วชะงักไปครู่หนึ่ง

คนส่งคือโจวซี รูมเมตสมัยมหาวิทยาลัยที่ไม่ได้ติดต่อกันมานานแสนนาน แถมตอนนี้นังยังเป็นถึงบิชอปลำดับที่สิบของ“ลัทธิเทพสูงสุด”อีกด้วย

ไม่มีคำทักทายเวิ่นเว้อ ไม่มีการอธิบายยืดยาว ในช่องข้อความมีเพียงคำสั้นๆ ไม่กี่คำว่า “เจอกันที่สวนหลังวัง”