ตอนที่ 371 อนาคต……ถูกกำหนดให้ต้องพินาศจริงหรือ

ตอนที่ 371 อนาคต……ถูกกำหนดให้ต้องพินาศจริงหรือ

แสงจาก ‘หน้าจอ’ ยักษ์กะพริบไหวเบาๆ ภาพหยุดนิ่งอยู่ตรงแผ่นดินรกร้างวันสิ้นโลกแห่งนี้ เนิ่นนานไม่เลือนหายไปไหน

ทั่วทั้งโถงพระราชวังเงียบสงัดถึงขีดสุด เงียบจนได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นรัวเร็วในอกของทุกคน เงียบจนต่อให้มีเข็มเล่มเล็กตกใส่พื้น เสียงใสที่ดังขึ้นก็คงแหลมพอจะกรีดผ่านความเงียบงันชวนอึดอัดนี้

ความเงียบงันราวกับระลอกคลื่นน้ำแข็งเย็นเยียบที่ซัดสาดในฤดูหนาว ทับถมชั้นแล้วชั้นเล่า กลืนกินท้องพระโรงอันโอ่อ่าสง่างามทั้งหลังจนมิด

ตัวแทนของทุกขั้วอำนาจยืนตัวแข็งทื่อราวกับถูกตอกตรึงอยู่กับที่ สายตาจับแน่นอยู่ที่ ‘หน้าจอ’ ขนาดยักษ์ซึ่งลอยคว้างอยู่กลางอากาศ

ในภาพนั้น รอยแยกบนฟากฟ้าที่พังทลายดูราวกับป้ายสุสานขนาดยักษ์ที่พาดผ่านฟ้าดิน มันเอียงกะเท่เร่ แตกระแหง จมดิ่ง แผ่นดินแห้งแล้งไม่มีแม้แต่ต้นหญ้าสักต้น ซากปรักหักพังดำไหม้เกรียมทอดยาวไปจนสุดสายตา