ตอนที่ 363 “คนในกระจก” จิ๊กซอว์ชิ้นสุดท้าย

ตอนที่ 363 “คนในกระจก” จิ๊กซอว์ชิ้นสุดท้าย

ราวสิบกว่านาทีก่อน ค่ำคืนยังคงมืดมิดราวกับน้ำหมึกที่ละลายไม่ออก

ท้องฟ้าสีน้ำเงินเข้มกดทับลงมาบนทุ่งรกร้างดินแดงอันกว้างใหญ่และเงียบงัน ไร้ประกายดาว ไร้เสียงสายลม ผืนแผ่นดินทั้งผืนเปรียบดั่งสุสานที่ถูกโลกทอดทิ้ง แม้แต่ลมหายใจก็ยังแฝงไอเย็นเยียบอันเวิ้งว้าง

แสงไฟสีส้มอบอุ่นบนชั้นบนสุดของอาคารบัญชาการแดนคนเถื่อนที่เปิดไว้ตลอดคืน ท่ามกลางความมืดมิดไร้ขอบเขตนั้น ก็เป็นเพียงเทียนเล่มน้อยที่ริบหรี่ไหวเอน ประคองไออุ่นแคบๆ เอาไว้ได้แค่มุมหนึ่งเท่านั้น

ปลายนิ้วของจวินเยี่ยแตะลงบนโต๊ะทำงานที่เย็นชื้นเบาๆ ข้อนิ้วเรียวงามได้รูป ปลายนิ้วขาวซีดตัดกับโต๊ะ