กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 349 ฟ้าหลังฝน (มุมมองบุคคลที่หนึ่งของลีอา)
คืนที่กลายเป็นพันธุ์มาร สิ่งที่พลุ่งพล่านอยู่ในดวงตาสีแดงฉาน คือความเกลียดชังที่เก็บกดมาสิบกว่าปีกับความบ้าคลั่งดีใจที่ได้เกิดใหม่
ฉันใช้หนามกุหลาบที่ปลายนิ้วสะกิดจนเป็นแผล ให้หยดเลือดร่วงลงบนผิวกระจก แล้วจ้องมองเงาตัวเองคนใหม่ในกระจกอย่างคลุ้มคลั่ง
……
แสงแดดยามเช้าส่องผ่านช่องหน้าต่างสลักลายเข้ามาในห้องบรรทม ฉันสวมชุดกระโปรงเจ้าหญิงสีขาวสะอาดเหมือนทุกวัน ติดเครื่องประดับไข่มุกบนผม โบกแป้งรองพื้นหนาๆ เพื่อกลบรอยเข็มจางๆ ตรงลำคอ แล้วหลุบตาลง กลับไปเป็นลูกสาวคนเล็กที่เงียบขรึม ไม่สะดุดตา และไม่มีพิษมีภัยอีกครั้ง