กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 345 ตัวสูงแล้วมันวิเศษนักเหรอไง?!
จวินโจ้วมองขนตาที่ทอดลงต่ำของจวินเยี่ย และก้นบึ้งดวงตาที่ลึกเหมือนแอ่งน้ำเยือกแข็งคู่นั้น หัวใจเธอพลอยบีบรัดเบาๆ กัดริมฝีปากล่างเล็กน้อย ลังเลอยู่แวบหนึ่ง แต่ก็ยังอดใจไม่ไหวจนต้องพูดขึ้น
“พี่เยี่ย... เมื่อกี้ พี่นึกอะไรขึ้นมาได้หรือเปล่า”
เธอช้อนตาขึ้น แววตาใสซื่อและจริงจัง สบมองลึกเข้าไปในดวงตาของจวินเยี่ยตรงๆ
จวินเยี่ยค่อยๆ เงยตาขึ้น สายตาเลื่อนไปหยุดอยู่ที่ใบหน้าซึ่งแฝงความกังวลเล็กน้อยของเด็กสาว ตรงซอกหลืบที่แข็งกระด้างและเย็นเยียบในใจเขา ราวกับมีบางอย่างที่นุ่มนวลเข้ามาสัมผัสเบาๆ จนกระเพื่อมไหวเป็นระลอกคลื่นที่แทบมองไม่เห็น
แต่สุดท้ายเขาก็ทำเพียงแค่ส่ายหน้าเบาๆ น้ำเสียงเรียบนิ่ง ฟังไม่ออกถึงอารมณ์ใดๆ