กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 326 ความหวัง? สิ้นหวัง?
เสียงปืนใหญ่คำรามกึกก้องราวกับการไถ่บาปที่มาช้า ระเบิดซ้อนทับกันเป็นระลอกทะลวงชั้นหินหนาเตอะ จนทางเดินใต้ดินทั้งสายสั่นสะท้านไปหมด
เศษหินกับฝุ่นผงร่วงกราวลงมา ทำให้หมอกสีเทาลอยฟุ้งไปทั่วพื้นที่อันมืดสลัว
แนวไหล่ของจวินโจ้วที่เคยเกร็งแน่นจนถึงขีดสุด พลันผ่อนคลายลงอย่างเห็นได้ชัดท่ามกลางเสียงระเบิดที่ดังติดต่อกันไม่หยุด
ปลายนิ้วของเธอหงิกงอน้อยๆ ริมฝีปากซีดขาวสั่นระริก เสียงหอบเบาๆ แทบไม่ได้ยินกลืนหายไปในเสียงดังสนั่นหวั่นไหวจนไม่มีใครสังเกตเห็น
มีเพียงตัวเธอเองที่รู้ดีว่า ก้อนหินยักษ์ที่แขวนอยู่กลางอกจนแทบจะถ่วงซี่โครงให้หักสะบั้น ในที่สุดก็ตกลงสู่พื้นเสียที
พี่เยี่ยนี่เอง