ตอนที่ 297 เพราะชอบยังไงล่ะ

ตอนที่ 297 เพราะชอบยังไงล่ะ

ยามเย็น ณ กองบัญชาการกรมรับมือภัยพิบัติ นอกหน้าต่างคือแสงไฟนับหมื่นดวงของเมืองหลวงประเทศหลี แสงไฟนีออนส่องประกายพร่ามัว ทอดเงาแสงจาง ๆ ลงบนพื้นห้อง ขับเน้นให้ภายในห้องยิ่งเงียบสงบขึ้นไปอีก

จวินเยี่ยโอบกอดร่างของจวินโจ้วที่ขดตัวอยู่ในอ้อมอก แก้มของเด็กสาวแนบชิดกับแผงอกของเขา เส้นผมอันนุ่มสลวยเคลียคลออยู่ตรงคอเสื้อ

สายตาของเขาลึกล้ำราวกับสระน้ำโบราณ นัยน์ตาสีดำสนิทปั่นป่วนไปด้วยความรู้สึกที่ไม่มีใครเข้าใจ เขาทำเพียงมองคนในอ้อมแขนอย่างเงียบ ๆ ปลายนิ้วค้างอยู่เหนือกึ่งกลางกระหม่อมของเธอ แต่ก็ไม่ยอมแตะลงไปเสียที สุดท้ายจึงดึงมือกลับมา