ตอนที่ 291 ตายแล้วเกิดใหม่ (มุมมองของหลี่จวินหลาน)

ตอนที่ 291 ตายแล้วเกิดใหม่ (มุมมองของหลี่จวินหลาน)

คุกเหล็กของ ‘ไนติงเกล’ ฝังลึกอยู่ใต้ดินชั้นสาม มันคือเหวนรกที่ไม่มีวันได้เห็นแสงเดือนแสงตะวัน

ผนังหินมีหยดน้ำลื่นเหนียวเกาะพราว ทุกหยดที่ร่วงลงมาล้วนส่งเสียงสะท้อนก้องท่ามกลางความเงียบงันปานป่าช้า คลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวเลือดที่ลอยวนไม่จางหาย ซึ่งเป็นกลิ่นไอความตายของผู้พ่ายแพ้รุ่นแล้วรุ่นเล่า

มันตลบอบอวลปนไปกับกลิ่นเชื้อราที่เกาะหนาตรงซอกกำแพง กลิ่นนั้นเข้มข้นจนแทบจะสำลักเอาสนิมเหล็กออกมาจากปอด

ฉันกับพี่สาวคือจวินเหยา ถูกตรึงไว้กับผนังหินอันเย็นเฉียบด้วยโซ่เหล็กดำเส้นหนาหนัก ตัวโซ่เย็นยะเยือกตามแบบฉบับของแดนใต้ดิน มันเสียดสีจนเนื้อหนังถลอกและฝังลึกเข้าไปในร่องกระดูกตั้งนานแล้ว แค่ขยับหายใจแต่ละที ความเจ็บปวดก็แล่นริ้วราวกับร่างจะฉีกขาด