กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 271 เราเป็นพี่น้องกันใช่ไหม?
แสงแดดยามเช้าลอดผ่านรอยต่อของผ้าม่านหนาทึบ ทอดลำแสงสีทองสว่างจ้าเฉียงลงบนพรมขนสัตว์ในห้องนั่งเล่น ส่องให้เห็นฝุ่นละอองเม็ดเล็กๆ ลอยเคว้งคว้าง
รอบด้านเงียบสงัดจนแทบได้ยินเสียงอากาศไหว มีเพียงปลายปากกาหมึกซึมในมือของจวินเยี่ยที่ขีดเขียนลงบนกระดาษร่างไม่หยุด ดังกึกก้องเป็นเสียง “สวบสาบ” ราวกับหนอนไหมกำลังกัดกินใบหม่อนอย่างมุ่งมั่นและจดจ่อ
จวินเยี่ยจมตัวอยู่ในโซฟาหนังแท้สีเทาเข้ม แผ่นหลังเหยียดตรง ปลายนิ้วค้างอยู่เหนือกึ่งนิ้วจากหน้ากระดาษ หัวปากกาหมึกซึมสีน้ำเงินเข้มแตะอยู่ตรงบรรทัดที่เขียนว่า “กลไกการไกล่เกลี่ยสิทธิประโยชน์” พอดี