เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 269 แผนการสำหรับอนาคต
ลมค่ำพัดพาความหนาวเหน็บช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงมาด้วย มันกวาดเอากิ่งไม้แห้งของต้นอู๋ถงในลานบ้านให้ร่วงกราว คล้ายเสียงถอนหายใจแผ่วเบานับไม่ถ้วนที่พัดข้ามกำแพงอิฐสีเทาเข้ม
ตะไคร่น้ำบนสันกำแพงถูกลมกวาดผ่านจนทิ้งรอยเปียกชื้นไว้ ผสมปนเปไปกับกลิ่นหญ้าและต้นไม้เน่าเปื่อยจางๆ ในอากาศ ถักทอเป็นตาข่ายเย็นเยียบที่โอบล้อมลานบ้านทั้งหลังไว้ในความเงียบสงัด
จวินเยี่ยยืนพิงลำต้นขรุขระของต้นอู๋ถงเฒ่า ปลายนิ้วลูบไล้รอยเนื้อไม้ที่เว้าๆ แหว่งๆ ไปมาโดยไม่รู้ตัว ซึ่งขัดกับสีหน้านิ่งสงบจนเกือบจะเย็นชาของเขาในตอนนี้อย่างเห็นได้ชัด
แนวกรามของเขาเกร็งแน่น ริมฝีปากเม้มเป็นเส้นตรงดูดุดัน มีเพียงก้นบึ้งของดวงตาเท่านั้นที่ซ่อนระลอกคลื่นบางเบาจนยากจะสังเกต คล้ายกระแสน้ำวนที่ถูกเมฆดำทะมึนกดทับเอาไว้