ตอนที่ 262 หาเวลาลงหลักปักฐานสักที

ตอนที่ 262 หาเวลาลงหลักปักฐานสักที

อีกด้านหนึ่ง หวังฉยงวิ่งเหยาะๆ มาหยุดตรงหน้าหวังชาง ใบหน้าเล็กๆ ตึงเปรี๊ยะ ขมวดคิ้วแน่น แกล้งทำเป็นยังโกรธอยู่ หน้าเอียงไปอีกทางเล็กน้อย น้ำเสียงเบาราวกับยุงบินแต่แฝงความดื้อรั้นเอาไว้

“พี่... พี่จะไปไหม”

คำว่า “ไป” ของเธอ ย่อมหมายถึงไปกินข้าวที่บ้านของจวินโจ้ว

แม้ในใจจะยังโกรธมาก แต่ก็ตัดใจทิ้งโอกาสที่จะได้รวมตัวกับทุกคนไม่ลง ทำได้เพียงเอ่ยถามพี่ชายอย่างเก้ๆ กังๆ

หวังชางมองดูท่าทางปากไม่ตรงกับใจของน้องสาว พลางยิ้มเจื่อนอย่างจนปัญญา

เดิมทีเขาคิดจะบอกว่า “พี่ไม่ไปดีกว่า พวกเธอไปสนุกกันเถอะ” แต่คำพูดยังไม่ทันพ้นคอไปครึ่งหนึ่ง ก็เห็นจวินเยี่ยก้าวยาวๆ เดินตรงเข้ามา