กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 238 ตาเดียว? ฉันเริ่มโกรธแล้วนะ
จวินโจ้วยืนอยู่ตรงขอบรอยขาด มองดูโศกนาฏกรรมตรงหน้านี้จากที่สูง หัวใจของเธอเหมือนถูกมือที่มองไม่เห็นบีบเอาไว้แน่น เจ็บจนแทบจะหายใจไม่ออก ขอบตาเริ่มแดงเรื่อ
เธอหลับตาลงตามสัญชาตญาณ พรสวรรค์ลำดับที่สองของเผ่าวิญญาณ ‘รับรู้อารมณ์’ ทำงานอย่างเงียบเชียบ พลังจิตแผ่ขยายออกไปราวกับเกลียวคลื่น
อารมณ์อันสับสนปนเปและรุนแรงระลอกแล้วระลอกเล่าพัดทะลักเข้าสู่ห้วงสำนึกของเธอราวกับกระแสน้ำหนุน พร้อมด้วยความเจ็บปวดที่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ
มีทั้งความเจ็บปวดเจียนตาย นั่นคือคนขับรถที่ถูกเหล็กเส้นแทงทะลุร่าง กำลังสัมผัสได้ถึงชีวิตที่ค่อยๆ ไหลรินออกไปอย่างสิ้นหวังและไร้หนทางช่วย