กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 217 เสด็จพ่อเหนื่อยแล้ว ควรพักผ่อนได้แล้ว
กลิ่นควันจากการกวาดล้างยังไม่ทันจางหาย แสงตะวันรอนสีแดงฉานก็แผ่คลุมยอดแหลมสูงตระหง่านของปราสาทราชวงศ์โอวลู่
ประตูไม้แกะสลักปิดทองส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดบาดหูราวกับแบกรับน้ำหนักไม่ไหว แล้วค่อยๆ เปิดออกสู่ด้านใน
โคมไฟระย้าในห้องจัดเลี้ยงส่องแสงระยิบระยับ ผู้คนแต่งกายหรูหราชนแก้วสังสรรค์กันอย่างคึกคัก แต่ในวินาทีที่บานพับประตูขยับ เสียงหัวเราะพูดคุยทั้งหมดก็ถูกตัดขาดลงทันที
เสียงกระทบของแก้วเหล้าหยุดชะงัก เพลงเต้นรำอันไพเราะพลอยชะงักงัน แก้วในมือแขกเหรื่อค้างเติ่งอยู่กลางอากาศ สายตาทุกคู่ราวกับถูกเส้นด้ายที่มองไม่เห็นดึงดูด หันขวับไปมองร่างที่ค่อยๆ ก้าวเข้ามาพร้อมกัน
ในสายตาเหล่านั้น ซ่อนอะไรไว้มากมายเหลือเกิน——
มีทั้งความระแวงที่รู้แก่ใจดี
มีทั้งความหวาดกลัวที่หยั่งลึกถึงกระดูก