กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 174 มนุษย์...น่ากลัวกว่าที่คิดไว้มาก
ในเงามืดตรงหน้าประตูโบสถ์ หลี่จวินจู๋ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น บนหน้าสวมหน้ากากสีดำเรียบๆ ปิดบังใบหน้าไว้จนมิด
สายตาใต้หน้ากากมองตามแผ่นหลังของจวินเยี่ยไปด้วยความชื่นชมอิจฉา จนกระทั่งประตูบานใหญ่ของโบสถ์ปิดลงสนิท ถึงค่อยๆ ละสายตากลับมา แล้วกำสองมือที่ซ่อนไว้ด้านหลังแน่น
“ถ้าตัวเองมีพลังแข็งแกร่งเหมือนท่าน「อหังการ」บ้าง จุดจบในตอนนั้น...จะเปลี่ยนไปจากเดิมไหมนะ”
……
ภายในโบสถ์ทั้งกว้างและมืดสลัว มีเพียงแสงเทียนไม่กี่เล่มที่สั่นไหวทอดเงาเป็นริ้วรอยลงบนผนัง แสงจันทร์ลอดผ่านรอยแตกบนยอดโดมลงมาสองสามสาย ส่องกระทบแผ่นหินบนพื้น
「ละโมบ」——ไป๋อี้