กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 121 ดื่มสักแก้วเถอะ อย่างน้อยก็มีที่พักใจ
หลี่จวินหลานพาจวินเยี่ยที่กลับมาสวมผ้าปิดตาเดินคุยเรื่อยเปื่อย พลางวางปลายนิ้วลงบนมือจับประตูทองเหลืองย้อนยุคของ “โลกใหม่” แล้วออกแรงผลักเบาๆ
บานประตูไม้ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดทุ้มต่ำ คล้ายกับกำลังปลดล็อกพื้นที่ลับที่ตัดขาดจากความวุ่นวายภายนอก โลกข้างในยังคงกลิ่นอายย้อนยุคแบบเดียวกับหน้าร้านไม่มีผิดเพี้ยน
ไฟติดผนังสีส้มอบอุ่นฝังอยู่ตรงขอบเคาน์เตอร์บาร์ไม้เนื้อแข็งสีเข้ม แผ่แสงนวลตาออกมารอบๆ ขับให้ขวดวิสกี้สีอำพันที่เรียงรายอยู่บนชั้นดูเงาวาวละมุนตายิ่งขึ้น ป้ายบนขวดสะท้อนประกายวิบวับใต้แสงไฟ