ตอนที่ 113 ยอดฝีมืออันดับหนึ่ง

ตอนที่ 113 ยอดฝีมืออันดับหนึ่ง

จวินโจ้วยืนอยู่ข้างๆ พลางมองพี่น้องที่กอดกันร้องไห้ ใบหน้าของเธอเผยรอยยิ้มออกมาบางๆ จากนั้นก็หันไปมองจ้าวหงหลวนกับเสิ่นอิงที่อยู่ข้างตัว ทั้งสองคนรู้ใจกันดีต่างก็พยักหน้ารับ

จ้าวหงหลวนส่งสายตาให้จวินโจ้ว แล้วหันหลังเดินนำออกไปก่อน เสิ่นอิงก็รีบเดินตามจ้าวหงหลวนออกจากที่นี่ไปด้วย

จวินโจ้วมองสองพี่น้องที่กอดกันอยู่อีกเป็นครั้งสุดท้าย แล้วหันหลังเดินจากไปเช่นกัน เพื่อเหลือพื้นที่ส่วนตัวให้พวกเขาได้อยู่ด้วยกันตามลำพัง

ในทางเดินเหลือเพียงเสียงร้องไห้ของหวังฉยงกับเสียงปลอบโยนอันอ่อนโยนของหวังชาง ช่างดูจริงใจเป็นพิเศษท่ามกลางแสงแดดอันอบอุ่น