กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 99 นายเปลี่ยนอันใหม่เหรอ แล้วอันเก่าล่ะ
“กริ๊งๆๆๆ!”
เสียงนาฬิกาปลุกแหลมแสบแก้วหูดังซ้ำไปซ้ำมาราวกับโดนกดปุ่มวนลูป ลอยระเบิดก้องอยู่ใต้เพดานห้องพักชาย
เย่เทียนหลินเด้งตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียงอย่างไว ผ้าห่มเลื่อนหลุดจนเห็นท่อนแขนไปครึ่งข้าง เขายืดเส้นยืดสายพลางหาวอย่างสะลึมสะลือ นิ้วมือเกาหัวแกรกๆ ผมเผ้ายุ่งเหยิงชี้โด่ชี้เด่ สภาพเหมือนเพิ่งโดนพายุไต้ฝุ่นถล่มรังนกมาหมาดๆ ปลายผมยังมีเศษนุ่นจากหมอนติดอยู่หน่อยหนึ่ง
เขาขยี้ตาที่ยังตื่นไม่เต็มที่ หนังตาหนักอึ้งราวกับถ่วงตะกั่วไว้ ค่อยๆ กวาดสายตามองลงไปที่เตียงล่าง
มู่หรงเสวี่ยกำลังยืนส่องกระจกตู้เสื้อผ้าจัดชุดฝึกทหารให้เข้าที่ หัวเข็มขัดรัดเข้ากับเอวคอดอย่างพอดี ขับเน้นรูปร่างให้ดูเพรียวทะมัดทะแมง