กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 79 ไป๋หลิง: อย่ามากวนเวลานอนของข้า
เสียงหวีดหวิวจากการเสียดสีระหว่างล้อเหล็กของรถไฟหัวกระสุนกับรางค่อยๆ เงียบลง พอมีเสียง “กริ๊ก” แผ่วเบาดังขึ้นเป็นสัญญาณหยุดนิ่ง ขบวนรถก็จอดเทียบชานชาลาสถานีนครหลวงอย่างมั่นคง
จังหวะที่ประตูรถเลื่อนเปิดออก ผู้คนก็พากันหลั่งไหลออกมาพร้อมเสียงล้อลากกระเป๋าเดินทางที่ดังครืดคราด
จวินโจ้วบอกให้คนอื่นล่วงหน้าไปก่อน ส่วนตัวเองเดินสวนกระแสผู้คน มือบีบใบฝากส่งสัตว์เลี้ยงที่มีชื่อ “ไป๋หลิง” เอาไว้แน่น พลางสาวเท้าตามหลังเจ้าหน้าที่ในชุดเครื่องแบบสีน้ำเงินไปติดๆ
“รบกวนรอสักครู่นะครับ เดี๋ยวผมเปิดประตูตู้สัมภาระสัตว์เลี้ยงให้เลย”