ตอนที่ 67 ชีวิตเหมือนละคร อาศัยฝีมือการแสดงล้วนๆ

ตอนที่ 67 ชีวิตเหมือนละคร อาศัยฝีมือการแสดงล้วนๆ

“เจ้าของร้านเหรอ”

จ้าวหงหลวนรู้สึกตะหงิดๆ ว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล เธอจ้องผู้ชายในชุดสูทสั่งตัดสีดำตรงหน้าตาไม่กะพริบ

ตอนที่ผู้จัดการหวังคนนั้นโดนถีบกระเด็นเมื่อกี้ เธอเห็นชัดๆ ว่าฝุ่นที่เกาะอยู่ตรงพื้นรองเท้าหนังของเขายังไม่สะเทือนเลยสักนิด หางตาก็ไม่แม้แต่จะเหลือบมองคนที่นอนร้องโอดโอยบนพื้น ท่าทางนิ่งสนิทราวกับกำลังกำจัดขยะเกะกะชิ้นหนึ่ง ไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอน

จู่ๆ เจ้าของร้านคนนี้จะยอมแหกกฎที่ตัวเองตั้งขึ้นมาเพื่อช่วยพวกเธอทำไมกัน แถมยังเป็นฝ่ายเสนอชดเชยให้เองอีก

เธอยังคงเชื่อเสมอว่า ของฟรีไม่มีในโลก

จ้าวหงหลวนจึงถอยหลังไปครึ่งก้าว กอดอกนิ่งๆ พลางมองชายหน้าตายที่อ้างตัวว่าเป็นเจ้าของร้านคนนี้ ดูซิว่าเขาจะแก้ตัวยังไง