ตอนที่ 49 ฉันไม่ได้เคี้ยวง่ายขนาดนั้นนะ

ตอนที่ 49 ฉันไม่ได้เคี้ยวง่ายขนาดนั้นนะ

“แค่กๆๆ——!”

ซูเยี่ยนชิวดัดเสียงไอเสียงดังอยู่หลายที เสียงกระแอมแหลมสูงผ่าความรู้สึกชวนคิดลึกตรงหน้าขาดกระเจิง แล้วเธอก็ตวัดหางตาค้อนขวับไปที่โจวซีที่ยังเกาะติดจวินเยี่ยไม่ปล่อย

เธอจำได้ว่ายัยเด็กคนนี้ชอบบ่นให้ฟังตลอดว่า “ผู้ชายไม่มีดีสักคน” ไหงผ่านไปแค่ครึ่งวัน ก็แทบจะเอาตัวเองไปเกาะแขนจวินเยี่ยเป็นปลิงขนาดนั้นแล้วล่ะ?

ซูเยี่ยนชิวหรี่ตามองโจวซีที่กำลังเงยหน้ามองจวินเยี่ยตาแป๋ว ต้องรู้นะว่ายัยเด็กนี่คือ ‘หนามโลหิต’ เชียวนะ

ถึงจะทรมานเหยื่อไม่เก่งเท่าเธอ แต่ก็หักแขนชายร่างยักษ์ที่ตัวสูงกว่าตั้งหัวหนึ่งให้บิดเป็นเกลียวได้หน้าตาเฉย ขนาดเธอยังไม่เคยเห็นยัยนี่ทำหน้าตานุ่มนิ่มไร้พิษสงใส่ใครแบบนี้มาก่อนเลย