กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 28 ฉันเป็นตัวร้ายนะ~
สนับมือสีเทาเงินตรงข้อนิ้วของหวังชางยังเปื้อนเลือดของเหม่ยลาอยู่ หยดของเหลวสีแดงคล้ำไหลย้อยลงมาตามร่องลวดลาย
เขาไม่เปิดโอกาสให้เหม่ยลาได้พักหายใจเลยแม้แต่น้อย เศษอิฐหินใต้ฝ่าเท้าส่งเสียงลั่นเอี๊ยดอ๊าดเหมือนจะรับน้ำหนักไม่ไหว ปลายเท้าถีบพื้นส่งตัวอย่างแรง ร่างทั้งร่างพุ่งพรวดไปข้างหน้าเหมือนลูกธนูหลุดจากแล่ง หมัดซ้ายอัดแน่นด้วยพลังมหาศาล
เหม่ยลาเอี้ยวตัวเอาด้านข้างเข้ารับ สนับมือจึงกระแทกเข้าใส่ไหล่ข้างที่ถูกตรึงติดกำแพงของเธออย่างแม่นยำ
“กร๊อบ!”
พริบตาที่เสียงหักสะบั้นกรีดผ่านความเงียบยามค่ำคืน เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดของเหม่ยลาก็ชะงักค้างอยู่ในลำคอ