ตอนที่ 26 ฆาตกรโรคจิตเหรอ

ตอนที่ 26 ฆาตกรโรคจิตเหรอ

ร่างกายของทั้งคู่เหนือกว่าคนทั่วไปตั้งนานแล้ว แม้สีหน้าจะยังดูนิ่งสนิทและฝีเท้าไม่ได้สับสนเลยสักนิด แต่ในใจกลับเลิกสนใจความกระอักกระอ่วนเมื่อครู่ไปจนหมด

เสียงผ้าเสียดสีกันเบา ๆ ราวกับไม่มีอยู่จริงเมื่อกี้นี้ ไม่ใช่เสียงลมดึกพัดผ่านยอดไม้แน่นอน

ฟังจากทิศทางแล้ว ดูเหมือนจะมุ่งหน้าไปทางเย่เทียนหลินกับเจียงชีชี

จวินโจ้วเหลือบหางตามองต้นหวยโบราณทางด้านหลังเยื้อง ๆ อย่างรวดเร็ว มีเงาสีขาวปลอดซ่อนตัวอยู่ตามพุ่มใบไม้ตรงคาคบไม้

ม่านตาแนวตั้งอันแวววาวของไป๋หลิงพยักหน้าให้เธอเบา ๆ ปลายหางยังกระดิกนำทางแบบไม่ให้สะดุดตา เพื่อช่วยระบุตำแหน่งให้จวินโจ้ว

“อ๋อจริงสิ พี่เยี่ย หนูเกือบลืมไปเลย”