เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 363 วันจันทร์ทมิฬ สั่งสอนนักลงทุนหุ้นมือใหม่อย่างเขาสักหน่อย?
ฤดูใบไม้ร่วงปี 1987 อู๋โยวเดินทางมายังประเทศเพื่อนบ้านที่อยู่ฝั่งตรงข้ามแม่น้ำ
ก่อนเครื่องบินจะลงจอด อู๋โยวนั่งอยู่ริมหน้าต่าง มองเมืองเบื้องล่างที่ยังพร่าเลือน
แต่ตอนนี้ ขณะนั่งอยู่บนรถรับรองที่กำลังออกจากสนามบินฮาเนดะ เขายังมึนงงไปทั้งตัว
ในชั่วขณะนี้เอง อู๋โยวเข้าใจแล้วว่าทำไมพี่เผยหลานถึงบอกว่าไอ้ทากาฮาชีนั่นกลับประเทศไปหาเงินได้
ความเจริญรุ่งเรืองของโตเกียวพุ่งเข้าปะทะสายตาอย่างรุนแรง เมื่อเห็นตึกสูงที่เรียวเล็กและตั้งตระหง่านราวกับดินสอ
อู๋โยวถึงกับตะลึงงัน
สือหยาง เจ้าหน้าที่สถานทูตที่มารับเขา ชะลอความเร็วรถลงแล้วอธิบายด้วยรอยยิ้มว่า “พวกเราเรียกมันว่าตึกดินสอทั้งนั้นแหละ ช่วยไม่ได้ ราคาที่ดินในโตเกียวแพงเกินไป”
เรื่องนี้ถ้าจะเล่าก็คงยาวหน่อย