กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 330 ฉันกำลังรอคน
สองแม่ลูกเพิ่งกลับมาถึงจุดพักเยาวชนปัญญาชน จึงไม่ได้สังเกตว่าบ้านว่างข้าง ๆ มีคนย้ายเข้ามาอยู่
ตอนนี้แม่ของเฉินซินหัวกำลังใช้มือกุมหน้าอก ใบหน้าซีดเซียวไร้สีเลือด แม้แต่เสียงพูดก็ยังอ่อนแรง “แม่รู้ว่าเธอเป็นคนถือศักดิ์ศรี ไม่เต็มใจ ก่อนหน้านี้ก็ถูกปฏิเสธมาแล้ว ตอนนี้คงไม่กล้าไปเอาใจเธออีก แต่ซินหัว ตอนนี้พวกเราต้องมีชีวิตรอดต่อไป เธอลืมคำสั่งเสียของพ่อในวาระสุดท้ายแล้วหรือไง?”
เฉินซินหัวหลับตาลง แน่นอนว่าเขาจำได้
ใช้ชีวิตต่อไปให้ดี
พ่อทนต่อไปไม่ไหวแล้ว แต่ก็ยังหวังว่าเขาจะพาแม่ใช้ชีวิตต่อไปให้ดี
แต่เมื่อเขากับแม่มาถึงชนบทที่ไม่คุ้นเคยแห่งนี้จริง ๆ