ตอนที่ 313 ไม่ให้พ่อค้าคนกลางกินส่วนต่าง

ตอนที่ 313 ไม่ให้พ่อค้าคนกลางกินส่วนต่าง

พนักงานบริการของร้านอาหารมีสีหน้าตกใจเล็กน้อย ภาษาอังกฤษของเขานับว่าใช้ได้ทีเดียว

แต่แขกคนนี้พูดเร็วไปนิด เขาฟังคำเหล่านั้นไม่เข้าใจเลยสักคำ

ทว่าพนักงานบริการย่อมเสียมารยาทกับแขกที่พูดภาษาอังกฤษไม่ได้

เขาจึงถามอย่างสุภาพว่า “คุณผู้ชายต้องการอะไร”

ศาสตราจารย์ฝ่านยิ้มพลางอธิบายความต้องการของตัวเองซ้ำด้วยภาษาฝรั่งเศส

เมื่อมองดูแววตาสับสนของพนักงานบริการ

อวี๋เผยหลานคิดว่า เรื่องวางมาดนี่ ศาสตราจารย์ฝ่านช่างทำได้อย่างคล่องแคล่วจริง ๆ

ไม่นานผู้จัดการร้านอาหารก็ถูกเชิญมา

ศาสตราจารย์ฝ่านจึงกล่าวว่า “รสชาติเนื้อวัวไม่เลว แต่ผมต้องใช้หน่อไม้ดองเปรี้ยวมาช่วยลดความมันเลี่ยนของเนื้อวัว พวกคุณเป็นร้านอาหารที่มีชื่อเสียงที่สุดในโตเกียวเชียวนะ แม้แต่ของแค่นี้ก็ยังไม่มีหรือ”