กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 308 ฉันไม่ควรอยู่ตรงนี้ ฉันควรอยู่ใต้โต๊ะ
อวี๋เผยหลานคิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะพูดจาสองแง่สองง่ามต่อกันเป็นชุด แถมยังแฝงความหมายเชิงวรรณศิลป์อีกด้วย
เธอเหลือบมองกู้เว่ยเจียง
กลับทำให้เสียงของเขาแผ่วลงเล็กน้อย “ไปทีหนึ่งตั้งครึ่งเดือน ไม่โทรกลับบ้านเลย ยุ่งขนาดนั้นเชียว”
เรื่องนี้อวี๋เผยหลานเองก็รู้สึกผิดอยู่บ้าง “นี่ฉันก็กลับมาแล้วไม่ใช่หรือ”
เธอแค่อยากเร่งจัดการงานให้เสร็จรวดเดียว
เพราะกลัวว่าถ้าได้ยินเสียงพ่อลูกคู่นั้นแล้วจะอดใจไม่ไหว ต้องรีบกลับมา
“ฉันก็ไม่อยากหรอก แต่อาการคัดเต้านมมันทรมาน”
ความน้อยใจเล็ก ๆ ของกู้เว่ยเจียงพลันหายไปจนหมด “ตอนนี้ยังเจ็บอยู่ไหม ให้ฉันช่วยนวดไหม”
เขาเองก็รู้ว่าช่วงให้นมบุตรอาจเกิดปัญหาบางอย่างขึ้นได้