กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 223 ต่อให้คุณไม่ต้องการฉัน ฉันก็ไม่ไป
มื้อนี้ของอวี๋เผยหลานกินอย่างลำบากมาก
แต่ก็ยังไม่ทิ้งธัญพืชให้เสียเปล่า
หลังผ่านเวลาอาหาร โรงอาหารที่เดิมทีเสียงดังวุ่นวายก็เงียบลงมาก
เมื่อเห็นหงอั้นไปล้างปิ่นโตเคลือบและชามตะเกียบที่ยืมมา อวี๋เผยหลานจึงพูดอย่างรวดเร็ว “คุณแน่ใจหรือ”
กู้เว่ยเจียงพยักหน้า “ใช่เขา”
ก่อนหน้านี้เขาบอกเหล่าเริ่นว่า ถ้าได้เจอเด็กคนนั้น เขาต้องจำได้แน่
ความจริงก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆ
หลายปีที่ผ่านมา เขาเห็นเด็กมามากเกินไป
ไม่มีใครเหมือนหงอั้นที่ดึงความสนใจทั้งหมดของเขาไว้ได้