กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 214 ไปเมืองหลวง!
หงอั้นอายุน้อยกว่าเขาสองปีเต็ม ๆ
อีกไม่นานก็จะขึ้นมัธยมปลายแล้ว เขายังวนอยู่มัธยมต้น ดูน่าขายหน้าอยู่หน่อย
“มีอะไรกัน ฉันสิบแปดแล้วยังไม่รีบเลย ตั้งใจเรียนก็พอ พวกเราแค่มัธยมต้น ไม่ต้องรีบ” อวี๋กั๋วเหม่ยไม่รีบจริง ๆ
เธอดูออก
คุณอายืนกรานให้พวกเขาเรียนหนังสือ ก็เพราะอยากให้มีวุฒิการศึกษา ถึงเวลาจำเป็นในอนาคตจะได้หยิบออกมาใช้ได้
ส่วนการต้องโดดเด่นเหนือคนอื่นจนเป็นคนมีความสามารถนั้น
ไม่ว่าจะเป็นคุณอา พ่อแม่ หรือลุงป้าน้าอา พวกเขาต่างไม่ได้ตั้งความหวังไว้มากนัก
ดูยังไง หงอั้นก็คือคนที่มีความหวังที่สุดในหมู่พี่น้องของพวกเขา