กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 185 แม่ชอบทหารไหม
เป็นเรื่องปกติที่เธออยากมีโรงงานในชื่อตัวเอง อย่างน้อยในยุคนี้ก็ไม่ง่าย
อีกสองปีเถอะ อีกสองปีก็ทำได้แล้ว
เถียนฉวนเหลียงชะงัก “คิดว่าฉันจะแย่งโรงงานคุณหรือ? ไม่ ๆ ๆ ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น”
ถึงแม้สิ่งนี้ไม่ตรงกับกฎระเบียบ แต่เถียนฉวนเหลียงคิดว่ากฎระเบียบเองก็ยืดหยุ่น จะเอากรอบเดียวกันมาบังคับทุกคนไม่ได้
เช่น คนเก่งไม่ควรถูกกรอบข้อกำหนดผูกมัด
“โรงงานแปรรูปยังเป็นของคุณ ปัญหาอาคารโรงงานฉันจะหาทางเอง แบบนี้กรมการเกษตรถือหุ้นหนึ่งส่วน จะได้มีคำอธิบายต่อภายนอก”
แย่งของคนอื่นมาตรง ๆ แบบนี้ก็ไม่สุภาพเกินไป
เถียนฉวนเหลียงไม่ใช่หัวหน้างานที่รับคนอื่นไม่ได้