กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 121 เฉินหงอิง เสื้อบุฝ้ายใจดำ
หงอั้นสังเกตเห็นว่าดวงตาของแม่แดงก่ำ
“แม่ ร้องไห้หรือ?”
อวี๋เผยหลานนวดหางตา “เปล่านะ”
เมื่อเจอความห่วงใยเต็มใบหน้าของลูกชายคนเล็ก เธอจึงอธิบายอีกครั้ง “ไม่เป็นไร คุยกับลุงใหญ่ของลูกเรื่องยายกับตาแล้วรู้สึกเศร้านิดหน่อย”
ตัวเองมีความสามารถแล้ว แต่พ่อแม่กลับไม่ได้มาอยู่สบายด้วย
ไม่นับเป็นเรื่องน่าเสียดายของชีวิตหรือ?
แน่นอนว่าเหตุผลหลักที่อวี๋เผยหลานร้องไห้หนัก ยังเป็นเพราะคำสัญญาของพี่ใหญ่ที่มีต่อเธอ
คนที่อายุมากมักดื้อรั้น โดยเฉพาะพี่ใหญ่ของเธอ
แต่ก่อนเคยเป็นผู้นำครอบครัวจนชิน พอหน้าดำเคร่งเครียดขึ้นมา สุนัขข้างบ้านยังไม่กล้าแผดเสียง