กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 56 ผมกับจือชิวบริสุทธิ์ใจ
เลี้ยงหมาไว้ตัวหนึ่งยังรู้จักเฝ้าบ้านเฝ้าประตูให้เจ้าของ
เลี้ยงคนอกตัญญูอย่างเธอไว้มีประโยชน์อะไร
ที่ผ่านมาทำไมไม่รู้ว่าลูก ๆ พวกนี้ล้วนเป็นพวกเนรคุณ
ก็จริง สายเลือดเฉินซินหัวจะเป็นของดีอะไรได้
อวี๋ชิงซานตะโกนลั่น “หย่าเลย ต่อไปฉันจะให้กั๋วต้ง กั๋วเหลียง พวกมันเลี้ยงดูจนสิ้นอายุขัยให้เธอ เราไม่ต้องการพวกเนรคุณพวกนี้”
ตราบใดที่ยังมีอวี๋ชิงซานอยู่ จะไม่ยอมให้น้องสาวของตัวเองต้องมารับความอับอายขายหน้าแบบนี้อีก
เฉินหงฉีไม่กล้าส่งเสียงอีก ใบหน้าของเขาแสบร้อนผ่าว ราวกับถูกคนฉีกหนังหน้าออกแล้วสาดด้วยน้ำมันพริกหนึ่งถัง
ฟันกรามยังคลอนแล้ว ยังกล้าพูดอีกสักคำหรือ