กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 42 ฉันเป็นหญิงมีครรภ์ ฉันใหญ่สุด? เหลวไหล
เฉินหงฉีทั้งคนงุนงงไปหมด
สิบนาทีก่อน บนโต๊ะอาหารจะบอกว่าอบอุ่นกลมเกลียวก็ไม่ใช่ แต่ก็คึกคักครื้นเครง
แต่ไม่รู้เริ่มจากประโยคไหน จู่ ๆ ก็ตึงเครียดพร้อมปะทุขึ้นมา
ตอนนี้สมองของเฉินหงฉีเหมือนเครื่องจักรเก่าที่แช่อยู่ในฟอร์มาลิน หมุนช้า ๆ
เปลืองแรงเป็นพิเศษ
ส่งมอบเงินเดือนมาจ่ายค่าใช้จ่ายครัวเรือน?
แบบนี้จะได้ยังไง
“ทำไมต้องส่งมอบเงินเดือน? งานพวกเราหาเอง ไม่ใช่แม่จัดให้สักหน่อย เงินที่หามาได้ด้วยฝีมือตัวเอง ทำไมต้องส่งให้แม่?” หวังม่านชุนโกรธจนแทบตาย
เธอเกลียดที่สุดเวลาคนอื่นจ้องเงินของตัวเอง