กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 162 คุณยายผล็อยหลับไป
หากเดาไม่ผิด น่าจะเป็นบทสนทนาระหว่างแม่กับคุณยายของตนเอง
“แม่ ผมเสี่ยวเซียวเอง เปิดประตูหน่อย”
ความทรงจำของจั่วเซียวที่มีต่อซู่รั่วเหมยก็หยุดอยู่ที่วัยเด็กเช่นกัน และเขาก็ไม่สามารถควบคุมเนื้อหาในอาณาเขตความฝันได้แล้ว
“เสี่ยวเซียวเหรอ ลูกชาย?”
“ลูกอยู่ข้างนอกเหรอ”
หญิงสาวเอ่ยถามด้วยความสงสัย ดูเหมือนเสียงนี้จะคุ้นเคยมาก แต่ก็จำได้ไม่ค่อยชัดเจนนัก
“ไร้สาระอะไรกัน เธอไปมีลูกชายมาจากไหน”
เสียงของคุณยายดังแว่วออกมาจากข้างใน
ผ่านไปครู่หนึ่ง ประตูก็เปิดออกจริง ๆ