กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 28 ชีวิตอันน่าเวทนาในตอนนั้น
“พ่อ หลังจากเจ็บตัวรอบนี้ พ่อก็พักรักษาตัวอยู่บ้านให้สบายใจ พักผ่อนให้เต็มที่เถอะ”
“รายได้ผมที่บริษัทก็พอใช้ได้ พ่ออยู่บ้านใช้ชีวิตวัยเกษียณให้สบายก็พอแล้ว”
จั๋วเซียวคิดอยู่นาน รู้สึกว่าการให้พ่อของตัวเองได้พักผ่อนอยู่บ้านเป็นเรื่องสำคัญกว่า
ตอนนี้การหาเงินสำหรับเขาไม่ได้ยากเย็นขนาดนั้นแล้ว
หากหาเงินไม่ได้เพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตของคนในครอบครัว เช่นนั้นความหมายของการหาเงินก็หมดไป
“แกดูแลตัวเองข้างนอกให้ดีก็พอแล้ว”
“รอขาฉันหายดี ฟาร์มเกษตรนิเวศฉันยังต้องทำต่อ ยังไงก็ต้องทำ”
“ชาตินี้ฉันกะดูแล้วคงมีโอกาสแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว จะได้เงินหรือไม่ได้เงินยังไงก็ต้องทุ่มสุดชีวิต”
“ฉันรู้ว่าลุงใหญ่แกพูดอะไรกับแก เรื่องของฉันแกไม่ต้องเป็นห่วงหรอก”